Sergotar

Piştî bûyerên Xezzayê, gelo tiştek heye bi navê“Îslama Siyasî ya tolerans”?

 Di bin siya parçebûneke eşkere di gorepana siyasî de, hindek elîtên rewşenbîrî di nawçeya rojhilata nêvê de û hindek dezgehên lêkolînê li rojavayê ji dema geşbûn û zêdebûna pêla girûpên tundrew yên islamî, destpê kirin ku bizavên Îxwan Musilmîn(Birayên Musulman) di rêza bizavên tolerans de bihjimêrin, ji ber ku wan hergavê pabendiya xwe bi xebata aştiyane û encamên sandoqên dengdanê wekû alavekê ji bo bi cîanîna armancên xwe, dida xuyakirin, paş ku baskê wê yê here qewîn nikaribû desthilatdariyê li Misirê bidest bixe beriya çend salan di riya pilan û komployan û destkuştin û tundûtîjiya çekdarî de. Di vî warî de, hêjî ezmûna partiya-Dad û Geşepêdanê- ya Tirkiyeyê tevlî hemû aloziyên wê, nimûneyeke li nik xwediyên vê nêrînê! .   Li aliyê din, nêrîna elîtên rewşenbîrî yên babetane û giran ji aliyê çandî ve û dûrdîtî derbarê vê pirsê de ji ya berî xwe cudaye. Ew gumanê di tevgera Îxwanan-nemaze li welatên rojhilata nêvê de dikin, û wê weke çavkaniya bingehînî ya belavkirina komên tundrew û terorîst û dibistana ku nifşin bi tevahî amadekirin û kirin êzinga kiriyarên terorîstî ku Qayide wan bikartîne, û piraniya baskên“Îslama Siyasî”yên belavbûyî di nav welat û milletan li Asiyayê û Afrîqiyayê wekû rêxistin û şanên nehênî û bombeyên zindî, ji encama wê ne!   Xezzayê, dane xuyakirin ku tevgera–Hemas-ku rêxistina Îxwanan li Filistînê ye, paş ku inqîlaba xwe ya leşkerî bicî anî li dijî lêgaletiyê di devera–Xezzayê-de û destkuştina mûxalîfên xwe yên siyasî bi hêza çekan dema ku dît rewşa amade ye piştî ku pere û çek ji herdû rêjîmên despotîk yên Sûriyê û Îranê wergirtin, rastiya tevgerên Îxwanan yên tundrew û şêwazên wê yên durû û wekheviya wê di naverok û şêwazan de di warê kuştin û teror û xirabkirinê de ji hemî rêxistinên Îslama Siyasî.  Bizavên Îxwan(Birayên Musulman) ne beşekî serekî ne ji tevgerên rizgarîxweziya niştimanî, berevajî vê çendê ew di gelek rewşan de û di gelek cihan de bûne asteng li pêşiya riya rizgarî û pêşveçûnê, û yek ji faktorên parçebûna civakan li ser bingehên olî û tayfegerî û mezhebî yên kirêt, û bi rola“caşan” rabûn anjî bûne alavek di xizmeta rêjîmên dêspotîk de. Tiştê ku ekranan pêşkêş kir li Xezzayê ji aliyê“artêşên”Hemassê ve û êrîşa wan ser mala serokê Filistînî yê berê Yasser Erefat-sembola gelê Filistînê-û belavkirin û talankirina keleûpelên nav mala wî, û her weha talankirina mala şehîd Abû Cîhad yê ku weke girênendeyê tevgerên rizgarîxwez kar dikir delîlê kîn û dijminahiya tevgerên Îslama Siyasî ye derbarê tevgerên rizgariya gelan û xebata wan li dijî zulim û sitemkariyê û ji bo pêşveçûn û dêmokirasiyê. Li Kurdistana federe û dêmokiratîk hêjî me daxuyaniyên–Îsmayil Heniye-yên xirab derheqa têkoşîna gelê kurd û pêşmergeyên qareman de, jibîr nekirine.  

Bûyerên Xezzayê bi piranî dawiyê li hebûna–Îsalma Siyasî ya tolerans–tînin. Ji elîtên siyasî û çandî di tevgerên gelan yên niştimanperwer û dêmokirasîxwez de tête xwestin ku vê guherîna kûr û watedar, bi hûrbînî binirxînin.

Destpêka Laperi